امشب همه بودند … تمام زیبارویان سنگدلی که با تمام نفرتشان از سادگی نگاهم جواب ِ سلامم را می دهند باز هم گریستم و باز هم مَشکی از اشک پُر […]

غصه هایم از شادی ِ غمگین کردنم در سرم جشنی برپا کردند و تمام شادی ها را به سِرو ِ نان و ناراحتی و نوشیدنی اشک و کمی عرق پیشانی […]

چرا غصه های من زیر ِ بال ِ تو پنهان نمی شود؟ آه یادم نبود تو از جنس بلوری

سر ِدوراهی های هر شب دو راه است که به شب و روز میرود هر شب روزی دارد که آن روز مثل هر “روز” شبی از پیش و در پیش […]

اینجا همه به شادی حرکت می کنند و برای کسی که با غصه تصادف کرده ترمز نمی کنند

زمانی که بر پنجره ایستاده بودم امیدوار شدم که شاید نگاهی برایم اشک ریزد امروز پنجره ها را تیغه کردند و برایم آسمانی کشیدند که پرندگان پرواز می کردند

– چه بسیار دلم تنگ است برای نگاهی آزاد به آسمانی سرد در انتظار برف تا تنها آه بکِشَم

چشم در چشم سکوت، خشم، پشیمانی، بخشش گفتم بدرود ساکت ماند و من رفتم و او مرد

نگاهم کن…. ولی آرام آنقدر کوچک م که زیر نگاهت دوام نمی‌آورم